Sot nė Muzeun Historik Kombėtar nė Shqipėri hapet njė ekspozitė me fotografi tė veprave tė skulptorit rumun Constantin Brancusi. Njė nga artistėt mė tė mėdhenj nė llojin e tij
a.mile
"Ata që e quajnë veprën time abstrakte janë budallenj, sepse ajo çka ata quajnë "abstrakte", në të vërtetë është realizëm i pastër, realiteti i prezantuar jo nga forma e jashtme, por nga idea pas saj". Kështu pat thënë dikur Costantin Brancusi, teksa e quanin abstraksionist. Muza të fjetura, puthje emblematike, porta të dashurish, një botë ndjesish që skulptori rumun e materializoi në gur. Për herë të parë dhe vetëm nëpërmjet fotografive, prezantohet për publikun shqiptar, sot në orën 12.00 në hollin e Muzeut Historik Kombëtar, vepra e artistit të shquar. Është një ekspozitë fotografike e artistit të konsideruar si një nga skulptorët më të mëdhenj modernë. Edhe pse në celuloid dhe në formate të vogla përkundrejt përmasave reale të veprave të skulptorit, nuk është e vështirë të shquash artin e vërtetë. Të përshkosh rrugën që ka ecur krijimtaria e artistit. Një galeri e tërë fotografish, ku janë fiksuar veprat e tij, mes të cilave ato më të njohurat si "Puthja", "Muza e fjetur", "Kulla e pafundme", etj.
Ekspozita e Tiranës bëhet e mundur nga Ambasada Rumune në Shqipëri dhe Muzeu Historik Kombëtar. Constantin Brancusi përmendet si një nga figurat qëndrore të lëvizjeve moderne dhe pionier i abstraksionizmit. Skulpturat e tij dallohen për elegancën dhe ndjeshmërinë, me të cilën ka punuar materialin. Një amalgamë e mënyrës së skalitjes e trashëguar nga vendilindja me atë të sofistikuar të avant-gardës franceze.
Brancusi (19 shkurt 1876 16 mars 1957), u rrit në një fshat të Rumanisë, në malet Karpate, i njohur për traditën e pasur në mjeshtëritë folklorike, sidomos gdhëndjen ornamentale në dru. Disa prej këtyre formave shfaqen edhe në punë që i përkasin periudhës së pjekurisë artistike. Lindur në një familje të varfër, prej moshës 7-vjeçare nis të punojë. Pas dy vjetësh lë fshatin e lindjes për të kërkuar punë në qytet. Kur mbushi 18 vjeç, ishte punëdhënësi i tij, që i prekur nga talenti i Constantinit merr përsipër shpenzimet e arsimimit në Shkollën e Gdhendjes në Craiova. Më tej vazhdoi studimet në Akademinë e Bukureshtit ku u dashurua pas skulpturës dhe iu kushtua asaj deri në fund. "Të krijosh si një Zot, të drejtosh si një mbret e të punosh si një skllav", do të ishte një nga motot e jetës së tij. Pas përfundimit të Akademisë së Arteve të Bukura në Bukuresht, Brancusi udhëton drejt Parisit, ku u mirëprit nga rrethet artistike dhe intelektualët me ide përparimtare. Të parën vepër madhore, një nga më të njohurat e tij "Puthja", e krijoi në vitin 1908. Prej asaj kohe punët e tij bëhen gjithnjë e më abstrakte, duke kaluar nga nga koka pa trup e "Muzës së fjetur" tek fillimi virtual, i paformë i botës. Prej figurave formale si zogu legjendar Maiastra tek versionet e shumta pa peshë të zogut në hapësirë. Veprat e Brancusit njohën famë ndërkombëtare në vitin 1913 në "Armory shoë" në Nju Jork, ku punët iu ekspozuan shumë herë. Në studion e tij në Paris i kushtoi vëmendje dokumentimit të veprës, duke i fiksuar përmes objektivit të një grupi fotografësh të njohur. Kjo është një nga arsyet pse vepra e tij është e njohur botërisht.
Në vitin 1930 Brancusi punoi në dy projekte ambicioze, një tempull i parealizuar në Indi për Maharaxhahun e Indorit dhe për instalacionin në Tirgu Jiu në Rumani, "Gate of the kiss" (Portën e puthjeve) dhe formën 100 këmbë të gjatë, një version i gurtë i Kollonës së pafund. Në prag të vdekjes Brancusi ia la gjithë studion e tij, Muzeut të Artit të Parisit me kusht që ajo të instalohej e plotë, ashtu si do ta linte ai në momentin e fundit. Veprat e artistit janë të shpërndara në muzeumet më të mëdha të botës. Ai ka lënë1200 fotografi dhe 215 skulptura, përfshi këtu muze si ai i Artit Modern në Nju Jork dhe në Muzeun Kombëtar të Artit në Rumani. Është Muzeu i Artit në Filadelfia në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, që ruan koleksionin më të plotë të veprës së skulptorit. Në vitin 1990 u zgjodh anëtar i Akademisë Rumune pas vdekjes. Në vitin 2002 vepra "Danaidet" u shit në ankand për 8.1 milionë dollarë, duke kapur vlerën më të lartë të shitjes së një skulpture. Dhe do të ishte po një vepër e tij "Bird on the space" që do të thyente këtë rekord në vitin 2005 me 27.5 milionë dollarë.
