Sot, ndėrgjegjėsohemi shumė rrallė pėr forcėn krijuese dhe botėformuese tė librit dhe shtypit. Leximi ėshtė shndėrruar nė njė funksion muskular, njė veprim automati. Pa qenė thuajse aspak tė vetėdijshėm e marrim nė dorė tė shkujdesur, librin apo gazetėn, si marrim xhaketėn apo cigaren.
Sot, ndërgjegjësohemi shumë rrallë për forcën krijuese dhe botëformuese të librit dhe shtypit. Leximi është shndërruar në një funksion muskular, një veprim automati. Pa qenë thuajse aspak të vetëdijshëm e marrim në dorë të shkujdesur, librin apo gazetën, si marrim xhaketën apo cigaren.
Aty ku ka libra, njeriu nuk e ndien vetminë, falë librit vihemi në dijeni të arritjeve të së kaluarës dhe të sotmes, njihemi me mendimin dhe ndjenjën e mbarë njerëzimit.
Të gjitha, ose pothuajse të gjitha lëvizjet në sferën intelektuale janë të lidhura me librin, me gazetat. Forma e shfaqjes së jetës shpirtërore të njerëzimit, që lartësohet mbi jetën materiale, atë që ne e quajmë kulturë, nuk do t'i kishte arritjet që ka pa shtypshkrimin.
Njeriut i është bërë nder i madh; njeriu ka lindur me fat të madh, që mund të gjykojë lirisht dhe me hapësirë e horizont, falë dijeve të përfituara nga leximi. Falë librave dhe shtypit mundësohesh të biesh në kontakt me dituritë, përvojën, zakonet.
Forcë e përqendruar, e pavdekshme, përjetësisht e gjallë. E tillë që i qëndron kohës, ja se ç'është leximi!
