Disa prindėr thonė se Ne me fėmijėt tanė jemi si shokė. Nuk ka asgjė qė tė na ndajė dhe flasim gjithcka ėshtė e nevojshme.Disa tė tjerė pranojnė se me fėmojėt e tyre nuk mund tė sillen si shok. Kjo ėshtė e papranueshme. Nė njė rast sjelljeje tė tillė, llastohen dhe nuk tė pesin mė, thonė.
Sipas edukimit modern, sa do që të dja metodat e mësipërme duken si të drejta, të dyja janë të gabuara. Ajo që duhet, është zhvillimi i një sjlelljeje të përshtatshme sipas situatave që mund të ndodhin. Kur fëmija të jetë i mërzitur dhe të ketë nevojë për një shok, prindi në këtë rast duhet të jetë shoku më i mirë dhe kur fëmijës i nevojitët edhe kritika dhe sdisplina, atëherë po prondi duhet të jetë ai që duhet të kryejë detyrën e tij, me metodat e duhura.