Lidershipi serb në Beograd të premten më 9 maj, mbylli skenën e një drame të aktruar mirë. Gjithmonë, janë dy “grupe lojtarësh - aktorë”që të kujtojnë dy kokat e shqiponjës. Njëra kokë klithë në drejtim të perëndimit, dhe tjetra kokë klithë në drejtim të lindjes (Rusisë).

Grupet e lojtarëve politik serb që luajnë përvojat e baballarëve po ashtu aktorë dhe nacionalist shquhen për konsekuencë madje, deri në vetrrënim. Konsekuenca, buron nga çerdhja e interesave shtetërore – hegjemoniste. Gjatë këtyre ditëve të parafushatës dhe të fushatës për zgjedhjet e parakohshme të 11 majit, kemi parë bubullima të grindjeve të thella mes palëve në fushatë. Kryesisht, në mes të Tadiqit, dhe Koshtunicës. Por pse është kjo gjendje trazimi dhe aktrimi në Serbi ?

Në suaza të skemave teatrale serbe, është krijuar përshtypja e stuhishme që politika serbe po copëzohet, se lidershipi, opinioni, partitë serbe po ndahen dhe se e gjithë kjo, po ndodh nga shkaku që Tadiqi shikon kah Brukseli, kurse Koshtunica kah Moska. Kështu, është krijuar bindja që Tadiqin do t’a lëshojë shpirti në çdo çast nga dashuria për Evropën, kurse Koshtunicën, nga dashuria për Rusinë. Në fakt, të dy i lëshon shpirti më shumë, për Kosovën. Përmes Kosovës të dy, edhe janë ngjitur në hierarkinë më të lartë sunduese në Serbi. Në anën tjetër, vlerat e lojës së këtij tandemi (Tadiq – Koshtunica), qëndrojnë mbi supet e radikalit evgjit Tomisllav Nikoliq të cilin dikush (një i huaj), e quajti këto ditë “më të mirë se Koshtunica” ! Por jevgjiti Nikoliq, është asgjë më shumë se “letra e lakmuesit” të nacionalizmit primitiv serb.

Më 11 maj, në vendin që është bërë shtet, një vend tjetër – shtet, do që të mbaj dy palë zgjedhje. Serbia, provon forcën për “hisen” e justifikuar me çdo kusht, ndaj Kosovës. Përmes mbajtjes së zgjedhjeve në Kosovë, kjo është provat e rrezikshme serbe për të provokuar dhe avancuar më shumë, qëndrimet e deritashme. Beogradi, pas zgjedhjeve do t’i josh strukturat minoritare serbe që do të legjitimohen të marrin në njëfarë mënyre drejtimin dhe detyrimin që jo vetëm ta ushtrojnë të drejtën e votës por, t’i nisin themelet e pushtetit paralele në Kosovë.

Dhe nëse minoritarët do të përpiqet t’i ndal ndokush, ata do nisen drejt rrugës së rebelimit për shpalljen e formave politike të konstituimit, deri te tentativat për shkëputje. Dhe çfarë mund të ndodh pastaj…? Nuk dihet saktësisht. Por askush s’e fillon luftën e Tretë Botërore në Kosovë. As Rusia. Shqiptarët, nuk duhet të duken të hutuar dhe në gjendje rezignimi. Fundja, shtetësia duhet të mbrohet me mjete të ligjshme – shtetërore. Me përpjekjet për mbrojtje, ne shprehim atributet e aktit të 17 shkurtit.

Si do që të jetë, veçantë pas 11 majit udhëheqësit e rinj serb do ulen nëpër institucionet e reja për t’i vazhduar lojërat me motive të vjetra rreth Kosovës dhe, kundër saj. Dhe s’do të ketë shumë rëndësi se kush i ka fituar zgjedhjet më 11 maj: një pushtet paralel serb në Kosovë, do të justifikohet si i legjitimuar. Serbia, do ta njoh si të vetin. Natyrisht, Prishtina nuk do ta njohë këtë pushtet por “ky pushtet”, do të jetë si një “kopil” të cilin dikush e solli tek porta. Ani që nuk janë legjitim, edhe kopilët rriten…