Familja nuk është një “fabrikë” për prodhimin e njerëzve, megjithëse ruajtja e llojit është një nga qellimet kryesore të saj. Ajo është bazë e të gjithë strukturës social-kulturore dhe është një mekanizem mëse i mjaftueshëm për të siguruar stabilitetin social, ideologjik e kulturor te shoqerisë dhe shembëllimin e saj në të ardhmen.

Një ndër këto funksione, është edhe ekuilibri psiko-emotiv: dashuria dhe xhentilësa (mirësjellja). Raporti midis pjestarëve të familjes dhe, në menyrë të vecantë mes burrit dhe gruas nuk ështe thjesht nje raport utilitar.

Ky raport ka karakter shpirtëror dhe prej tij burojne dashuri, xhentilese, mirekuptim, mbeshtetje, besim reciprok, shpirt sakrifice, perkrahje dhe ndihme. Vetem ne kontekstin familjar, keto te fundit jane potencialitet shpirteror i burrit dhe i gruas, kthehen ne realitet dhe bejne qe te lulezoje brenda familjes bolleku dhe virtyti.

Në marrëdheniet bashkeshortore secili nga bashkeshortet perpiqet te permiresohet gjithnje e me teper. E pikerisht brenda familjes ngulitet ne personalitetin e femijeve ndjenjat e solidaritetit,t e dashurise e te mirëkuptimit., te tolerances e te mirësjelljes. Në familje realizohet ambienti me i peshtatshem per zhvillimin e formimin e personalitetit njerëzor. Per kete arsye Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi te! ) thote se vendi me i bukur ne bote eshte shtëpia.

Zoti, lavdia i qofte Atij,e nënvizon ne disa vende ne Kur’an kete funksion te familjes dhe marteses:
“Është nga shenjat e Tij, qe Ai krijoi per ju, bashkeshorte nga vete lloji juaj, ku ju gjeni prehje dhe Ai vuri midis jush dashuri dhe meshire”.
Në një tjeter vend ne Kur’an marredhenia mes bashkeshorteve eshte krahasuar me ate midis veshjes dhe trupit:
“Ato janë për ju si nje mbulese (veshje) e si nje mbulese jeni dhe ju per to”.

Këto fjale sublime, fjale te Zotit, nenvizojne lidhjen e ngushte midis bashkeshorteve, unitetin e tyre qe eshte dicka me e larte se nje barazi thjesht ne plan juridik.

Burri dhe gruaja jane përshkruar te dy si veshje e njeri-tjetrit, e jo njeri si veshje e tjetri si trup. Veshja eshte dicka qe qendron fare prane trupit, eshte pkerisht kjo pjese e botes se jashtme qe behet nje pjese e qenies sone. Eshte ky intimiteti i raporteve qe ekziston midis te martuarve. Veshja zbukuron ate qe e vesh.

Burri dhe gruaja plotesojne njeri-tjetrin: cdo njeri nga bashkeshortet plotëson, perfeksionon dhe pasuron tjetrin. Kjo marredhenie, e jetuar ne teresine e saj, e ben madje te pakonceptueshme ekzistencen e marredhenieve seksuale te jashtëligjshme. Te gjitha keto aspekte jane sintetizuar ne frazen: “bashkeshorte, ju jeni per njeri-tjetrin si nje veshje".